ผ้ากลางแจ้งและผ้าม่านซีดเพราะรังสีอัลตราไวโอเลต (UV) ในแสงแดดทำลายโครงสร้างทางเคมีของโมเลกุลสีย้อม — เป็นปฏิกิริยาที่การฟินิชชิ่งป้องกันได้ไม่สมบูรณ์ ความทนแสงจึงเป็นคุณสมบัติของ "คู่เส้นใย + กลุ่มสีย้อม" ไม่ใช่ของชื่อสี ทางปฏิบัติที่มาตรฐานคือการระบุ ความคงทนของสีต่อแสง (colour fastness to light) ไว้ในสเปคด้วยวิธีทดสอบที่ระบุชื่อ เช่น ISO 105-B02 หรือ AATCC 16 พร้อมค่าสเกล blue-wool ขั้นต่ำที่ตรงกับระดับการรับแสงของงาน

ความทนแสงคืออะไร?

ความคงทนของสีต่อแสง (light fastness) คือความสามารถของสีผ้าในการทนต่อการซีดจางเมื่อสัมผัสแสง ทดสอบโดยเปิดเผยผ้าตัวอย่างต่อแสงตามเงื่อนไขมาตรฐาน แล้วเทียบระดับการเปลี่ยนสีของผ้ากับมาตรฐานอ้างอิง

  • แตกต่างจากความทนซักและความทนการถูที่ใช้สเกลเทา 1–5: ความทนแสงวัดผลด้วย สเกล blue-wool 1–8 ซึ่งเป็นลำดับแบบเรขาคณิต — แต่ละระดับทนแสงราว 2 เท่าของระดับก่อนหน้า (ISO 105-B02)
  • มาตรฐาน ISO 105-B02 ใช้กับผ้าขาว (ฟอกหรือมีสารเพิ่มความขาว) ได้ด้วย โดยวัดจากการเปลี่ยนแปลงของความขาวเทียบค่า blue-wool

ทำไมแดดจึงทำให้ผ้าซีด?

  • UV เป็นตัวทำลายหลัก — โฟตอน UV มีพลังงานพอจะทำลายพันธะในโครงสร้างของ chromophore ส่วนของโมเลกุลสีย้อมที่ทำให้ผ้ามีสี แสงส่วนที่ตามองเห็นมีส่วนน้อยกว่า
  • การซีดคือการเปลี่ยนแปลงทางเคมี — โมเลกุลสีย้อมถูกทำลาย ไม่ใช่หลุดไปติดผ้าอื่นเหมือน "สีตก" ดังนั้นสีที่ซีดแล้วจึงกู้คืนไม่ได้
  • ความเร็วขึ้นกับหลายปัจจัย — กลุ่มสีย้อม เส้นใย และสภาพการรับแสง (ความเข้ม ความชื้น อุณหภูมิ)
  • สีย้อมกลุ่ม photochromic — บางสีเข้มขึ้นชั่วคราวเมื่อรับแสงแล้วกลับคืนในที่มืด มาตรฐานจึงกำหนดให้พักผ้าตัวอย่างในที่มืดอย่างน้อย 24 ชั่วโมงก่อนประเมิน (ISO 105-B02)

ทดสอบความทนแสงด้วยวิธีใด?

  • ISO 105-B02 — หลอด xenon arc ให้สเปกตรัมแทนแสงธรรมชาติ (D65): เผยผ้าตัวอย่างพร้อม blue-wool references ชุด 1–8 (ชุดยุโรป; ชุดอเมริกาคือ L2–L9 — ใช้แทนกันไม่ได้) แล้วเทียบระดับการเปลี่ยนสีของผ้ากับค่าอ้างอิงที่ใกล้เคียงที่สุด
  • AATCC 16 — วิธีของตลาดสหรัฐอเมริกา (ตัวเลือก xenon-arc และมีตัวเลือก carbon-arc)
  • JIS / Daimaru — มาตรฐานญี่ปุ่นที่ใช้กันในการค้ากับญี่ปุ่น
  • ISO 105-B04 — artificial weathering: xenon arc ร่วมกับน้ำ สำหรับผ้าที่รับสภาพอากาศภายนอกจริง

ค่า blue-wool แต่ละระดับหมายความว่าอย่างไร?

สเกล 1–8 เป็นแบบเรขาคณิต: ระดับ 1 = ต่ำมาก (ซีดเร็ว) ระดับ 8 = สูงมาก แต่ละระดับทนแสงราว 2 เท่าของระดับก่อนหน้า — ดังนั้นขั้นจาก 4 ไป 5 จึงห่างกว่าจาก 1 ไป 2 ไม่ใช่ก้าวเท่ากัน

แนวทางที่ใช้กันในงานซื้อ (เป็นความถนัดของตลาด ไม่ใช่ข้อกำหนดของมาตรฐาน):

  • งานภายใน/ติดหน้าต่าง — 4 ขึ้นไป
  • งานกลางแจ้งต่อเนื่อง — 6 ขึ้นไป
  • ทุกรายต้องผูกตัวเลขเข้ากับ "วิธีการทดสอบที่ระบุชื่อ" เสมอ — ตัวเลขที่ไม่บอกรวมวิธีเทียบข้ามล็อตและข้ามโรงงานไม่ได้

ISO 105-B02 vs ISO 105-B04 vs AATCC 16:

  • ISO 105-B02 — แสงกลางวันภายใน (ติดหน้าต่าง ภายในอาคาร): สเปกตรัม D65 ไม่มีน้ำ
  • ISO 105-B04 — สภาพอากาศกลางแจ้ง: xenon arc + น้ำ
  • AATCC 16 — ลูกค้าสหรัฐอเมริกา: xenon-arc

สีและเส้นใยไหนซีดช้ากว่ากัน?

ตัวแปรหลักคือ กลุ่มสีย้อม:

  • Disperse dyes บนโพลีเอสเตอร์ — ทนแสงสูงโดยทั่วไป นี่คือเหตุผลที่ผ้าม่าน ผ้าใบหลังคา (awning/canopy) และผ้ารถยนต์เป็นโพลีเอสเตอร์เป็นหลัก
  • Vat dyes บนผ้าฝ้าย — ดีถึงดีมาก (Cotton Inc. ให้คะแนนความทนแสงของ vat dyes ว่า Good–Excellent)
  • Reactive dyes บนผ้าฝ้าย — ต่างกันตามสีย้อม บางตัวอ่อนถึงปานกลาง ต้องดูคะแนนของสีย้อมนั้นก่อนใช้กลางแจ้ง
  • Direct dyes — ทนแสงต่ำโดยทั่วไป

สีเดียวกันอาจซีดเร็ว–ช้าต่างกันเมื่อย้อมบนเส้นใยและสีย้อมคนละชุด — ชื่อสีไม่ได้กำหนดความทนแสง ต้องทดสอบจากผืนผ้าจริง (อ่านต่อ: ทำไมผ้าถึงซีดหรือสีตก และ ความคงทนของสีสำหรับคนซื้อ)

ระบุความทนแสงในสเปคอย่างไร?

  • ระบุครบ 2 ส่วน: วิธีทดสอบ + ค่า blue-wool ขั้นต่ำ เช่น "ISO 105-B02, blue-wool 5 ขึ้นไป"
  • ขอทดสอบความทนแสงจาก lab dip ก่อนผลิต แล้วดูค่าจริงจากรายงาน
  • รายงานที่ไม่ระบุมาตรฐานเป็น "ตัวเลขลอย ๆ" — เทียบข้ามล็อตและข้ามโรงงานไม่ได้

Boonchuay Industrial (บุญช่วยอุตสาหกรรม) ที่สามพราน นครปฐม เป็นโรงงานย้อมผ้าและฟินิชชิ่งที่มีประสบการณ์กว่า 60 ปีในงาน TC TR ผ้าฝ้าย และโพลีเอสเตอร์ มีห้องแล็บภายในที่ทดสอบชุดมาตรฐาน ได้แก่ ความคงทนของสีต่อแสง สีต่อน้ำ สีต่อการขัด สีต่อการซัก และสีต่อคลอรีน ตามมาตรฐาน ISO JIS AATCC และ Daimaru ภายใต้การตรวจ 3 จุด: ตรวจผ้าดิบก่อนย้อม ควบคุมระหว่างกระบวนการ และตรวจตอนบรรจุ พร้อมรายงานคุณภาพระบบ 10 จุดทุกล็อต

สำหรับผ้าที่รับแสง — ผ้าม่าน เบาะนั่ง ผ้ากลางแจ้ง — ระบุบรรทัดความทนแสงในสเปค: วิธีทดสอบ + ค่า blue-wool ขั้นต่ำ แล้วถามโรงงานว่าสีนั้นใช้กลุ่มสีย้อมอะไรและได้ค่าเท่าไร BCI ย้อมโพลีเอสเตอร์ด้วย disperse dyes และย้อมเส้นใยเซลลูโลสด้วย reactive และ vat dyes โดยเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในงานสีแวตที่ให้สีทนทานที่สุด

FAQ

ต้องรู้ว่างานต้องการค่า blue-wool เท่าใด เริ่มอย่างไร?

ดูจากการรับแสงของงาน — ติดหน้าต่าง กับกลางแจ้งต่อเนื่อง — แล้วเริ่มจากแนวทาง 4/6 ขึ้นไปข้างต้น พ่วงวิธีทดสอบที่ระบุชื่อ แล้วยืนยันกับโรงงานว่าสีนั้นถึงค่าหรือไม่

ผ้าที่ซีดแล้วทวงคืนได้ไหม?

ไม่ได้ — การซีดคือการที่โมเลกุลสีย้อมถูกทำลายไป การควบคุมเพียงทางเดียวคือเลือกค่าความทนแสงให้เหมาะกับงานตั้งแต่แรก

ทำไมผ้า "สีเดียวกัน" 2 ผืนซีดไม่เท่ากัน?

เส้นใยและกลุ่มสีย้อมต่างกัน — ชื่อสีไม่ได้กำหนดความทนแสง การทดสอบจากผืนผ้าจริงจึงเป็นคำตอบเดียว

ISO 105-B02 เพียงพอสำหรับผ้าใบหรือม่านกันแดดไหม?

ISO 105-B02 จำลองแสงกลางวันภายใน (D65) ผ้าที่รับสภาพอากาศภายนอกจริง ควรขอ ISO 105-B04 (แสง + น้ำ) เพิ่มเติมด้วย

BCI ทดสอบความทนแสงให้สีของเราได้ไหม?

ได้ — ห้องแล็บภายในทดสอบความคงทนของสีต่อแสงเป็นส่วนหนึ่งของชุดทดสอบมาตรฐาน ตาม ISO JIS AATCC และ Daimaru ระบุค่าขั้นต่ำที่ต้องการไว้ แล้วขอผลการทดสอบในรายงาน

คุยกับทีม BCI

สำหรับผ้าที่อยู่กับแดด — ผ้าม่าน เบาะ ผ้ากลางแจ้ง — เพิ่มบรรทัดความทนแสงในสเปค: วิธีทดสอบ + ค่า blue-wool ขั้นต่ำ ทีม BCI รับจ้างย้อมผ้าและฟินิชชิ่ง TC TR ผ้าฝ้าย และโพลีเอสเตอร์ ตามสเปคของคุณ

แหล่งอ้างอิง